Ανακοίνωση προγράμματος Εκπολιτιστικού Συλλόγου Παπάδων ενόψει των εορτών Χριστουγέννων και Νέου Έτους 2016

 

 

 

Γιώργος Μπέσιας, Βυζαντινή Αγιογραφία

Γεννήθηκε στους Παππάδες της Βόρειας  Εύβοιας, το 1961. Σπούδασε τέχνη και εσωτερικό σχεδιασμό στο ΤΕΙ Αθηνών.    Το πνεύμα του προέκυψε ύστερα από εξερεύνηση, όταν  επισκέφτηκε το Άγιο Όρος το 1980.  Η απλότητα και η δύναμη των εικόνων του έκανε μια βαθιά εντύπωση.  Επιστρέφοντας στην Αθήνα, έτυχε να συναντήσει τον δάσκαλό του πρώην θεολόγο  και κατά τη διάρκεια συνομιλίας ήταν η πρώτη φορά που έδειξε την πρόθεση να γίνει αγιογράφος.  Στη συνέχεια  συναντήθηκε, επίσης, με τη Μαρία Κούνδουρου, που ζωγραφίζει και αποκαθιστά εικόνες.  Άρχισε να μελετά μαζί της και με άλλους, για να μάθει να δουλεύει με τέμπερα σε καμβά, ξύλο, και γύψο.  Άνοιξε ένα studio το 1983 στα Χανιά, Κρήτη, όπου ξεκίνησε ζωγραφική και τοιχογραφίες των εκκλησιών. 

H ανθρώπινη προσπάθεια για την αναζήτηση για το Άγιο είναι έμφυτη.  Δεν υπάρχει κανένα πρόσωπο που θα ήταν ικανοποιημένος με τις αισθήσεις μόνο.  Ψάχνουμε για το υπερβατικό, το άυλο και τα πράγματα που δεν μπορούν να διαπιστωθούν με τη λογική και την αισθητική εμπειρία.  Πολλοί τείνουν να  αφοσιωθούν με το γραπτό λόγο, άλλοι με το ιερατείο και άλλοι με τη μοναστική ζωή.  Η αναζήτησή του είναι μέσα από την Βυζαντινή αγιογραφία.  Με συνεχή μελέτη και επιμονή, ένας έμπειρος αγιογράφος, με μια μικρή πινελιά, μεταλλάσσει την εμφάνιση σε ένα ιερό πρόσωπο ή το φως του.
Συνεχίζει να αναπτύσσει την τέχνη του.  Εργάζεται στο εργαστήριό του στην  Αθήνα και στους τοίχους των εκκλησιών και πάντα αναζητεί τα μυστικά που κρύβονται στις πτυχές.  Ελπίζει ότι κάποια μέρα να δούμε εικόνες στα όνειρά του.

Γιωργος Μπεσιας
Καλλιδρομιου 85, Εξαρχεια, Αθηνα
+30-210-8842-994 (Home)
+30-697-4191-658 (Cell)
bessiasicons@yahoo.com
 https://bessiasicons.wordpress.com

Δημιουργία Χορευτικού Τμήματος Ελληνικών Παραδοσιακών Χορών απο τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Παπάδων







Εγγραφές συνεχίζονται όλη την χρονιά. Οποιοσδήποτε μπορεί να συμμετέχει. Πληροφορίες: Γωγώ Πασσά 697,2,83,59,63.

Το ραντεβού μας, κάθε Κυριακή 15:30-16:30 παιδικό τμήμα, 16:30-17:30 ενηλίκων στο χώρο του νηπιαγωγείου.



 

Γιορτασμός της Παναγιάς στο γραφικό ξωκλήσι του χωριού

Σήμερα την 23 Αυγούστου 2015, στο πανέμορφο και γραφικό ξωκλήσι του χωριού, στην τοποθεσία <<Παναγιά>>, έγινε γιορτασμός της Παναγιάς, μέσα σε κλίμα θρησκευτικής κατάνυξης και ευλάβειας, παρουσία πολλών πιστών  από τους Παπάδες, τα Βασιλικά  και  άλλα γειτονικά χωριά.
 Η Θεία Λειτουργία - Αρτοκλασία τελέστηκε από τον εφημέριο του χωριού   και τον καλλίφωνο ψάλτη Κων/νο Αρβανίτη.

Μετά τη λήξη της λειτουργίας προσφέρθηκε πανήγυρη (φασολάδα) που μαγείρεψαν με παραδοσιακό τρόπο τα μέλη της εκκλησιαστικής επιτροπής.
 

 

 

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

Ευχαριστούμε την Αλεξία Παναγιωτοπούλου και τον Γιάννη Αναγνώστου (Χίος) για την αποστολή των φωτογραφιών

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

 Κάθε χρόνο τον μήνα Αύγουστο, εννέα ημέρες μετά την κοίμηση της Θεοτόκου, γιορτάζουμε την απόδοση της εορτής ή τα λεγόμενα εννιάμερα. 

Υπάρχει όμως μια διαφορά. Στις ιερές εικόνες που υπάρχουν κατά τόπους, δεν εικονίζεται η κοίμηση, αλλά το περιστατικό της μετάστασης της Θεοτόκου στους ουρανούς. 

Εκεί βλέπουμε την Κυρία Θεοτόκο να ανεβαίνει στους ουρανούς, πλαισιωμένη από στρατιές αγγέλων, όπου και συναντά κάποιον πάνω σε σύννεφο και του δίνει κάτι. Τι είναι αυτό: Είναι η αγία ζώνη της, όπου σύμφωνα με την παράδοση, έδωσε στον αργοπορημένο για την κηδεία της απόστολο Θωμά, μοναδικό κειμήλιο, που φυλάσσεται μετά την πτώση της πόλεως, στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου Αγίου Όρους. 

Φθάνοντας στην Γεθσημανή οι άλλοι απόστολοι του λένε ότι άργησε και ότι η Μητέρα του Θεού είναι στον τάφο. Τότε τους λέει ότι έφυγε στους ουρανούς (μετέστη) και του έδωσε και την Εσθήτα της (ζώνη) την οποία τους έδειξε. 

Είναι το μοναδικό προσωπικό αντικείμενο της Κυρίας Θεοτόκου, που μας άφησε για παρηγορία και παραμυθία. Πράγματι και ενώ ο τάφος φυλασσόταν για να μην βεβηλωθεί και ενώ ήταν σφραγισμένος βρέθηκε κενός (άδειος). 

Θέριεψε η αγάπη των χριστιανών και η πίστη τους, θέριεψε και το μίσος των αμετανόητων Εβραίων, που πάντοτε έψαχναν ευκαιρίες συκοφαντίας κατά του Χριστού και της Παναγίας Μητέρας του. 

Έτσι και πάλι είπαν ότι νύχτα οι απόστολοι  έκλεψαν το σώμα της Παναγίας. Όμως μόνοι τους ρεζιλεύτηκαν δεύτερη φορά και γελοιοποιήθηκαν γιατί και εδώ ο τάφος φυλασσόταν. 

Ας ευχόμαστε η Κυρία Θεοτόκος η ελπίς πάντων υμών να πρεσβεύει και να μας σκεπάζει πάντοτε τα λοξοδρομημένα και αμαρτωλά παιδιά της.   

Ιωάννης Σεφέρης του Δαυίδ, εφημέριος

  

 

 

Έντονη διαμαρτυρία για τη μη ολοκλήρωση του έργου ΟΔΟΣ ΑΓΔΙΝΕΣ -ΠΑΠΑΔΕΣ

Προς:

1)         Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας κ. Κώστα Μπακογιάννη

2)         Αντιπ/ρχη  Περιφ/κής  Ενότητας Ευβοίας κ. Φάνη Σπανό

Κοιν/ση:

1)         Υπουργό Γεωργίας κ. Βαγγέλη Αποστόλου

2)         Δήμαρχο Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας  κ. Χρήστο Καλυβιώτη

3)         Δασική Υπηρεσία, Λίμνη

(με την παράκληση για τις δικές τους ενέργειες)

Έντονη διαμαρτυρία για  τη μη ολοκλήρωση του έργου <<Οδός Αγδίνες – Παπάδες>>

Ο Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Παπάδων, ο Πρόεδρος του Δασικού Συν/σμού Παπάδων, ο Πρόεδρος του Εκπολιτιστικού Συλλόγου και οι κάτοικοι του χωριού Παπάδων, διαμαρτυρόμαστε έντονα για τη μη ολοκλήρωση των υπολειπόμενων εργασιών, μήκους 1.500 μέτρων, του ανωτέρω έργου, η εκτέλεση του οποίου όπως  είναι γνωστό έχει ξεκινήσει από το έτος 2010.

Η μη ολοκλήρωση εγκυμονεί κινδύνους καταστροφής στην υπάρχουσα υποδομή (βάση – υπόβαση) και επιπρόσθετο οικονομικό βάρος για το Ελληνικό Δημόσιο.

Λόγω της ημιτελούς κατάστασης του έργου δυσχεραίνεται α) η πρόσβαση των κατοίκων και των γειτονικών χωριών με το εμπορικό κέντρο Ιστιαίας, β) η δασοπυρόσβεση και γ) η λειτουργία του Δασικού Χωριού Παπάδων , ενός έργου ζωτικής σημασίας για την περιοχή μας, που εκτελέστηκε με την εποπτεία της Δασικής Υπηρεσίας.

Παρακαλούμε για τις άμεσες ενέργειές σας για την εξεύρεση  των αναγκαίων πόρων και την κατεπείγουσα ολοκλήρωση των εργασιών του αναφερόμενου έργου, πριν από τον ερχόμενο χειμώνα.

Παπάδες 19.8.2015

Ο Πρόεδρος Τοπικής Κοινότητας Παπάδων

Γεώργιος Αντωνίου

Ο Πρόεδρος Δασικού Συν/σμού Παπάδων

Δημήτριος Αφένδρας

Ο Πρόεδρος Εκπολιτιστικού Συλλόγου Παπάδων

Γεώργιος Σεφέρης

Οι κάτοικοι






 

Ένα μικρό αφιέρωμα στον αείμνηστο Ιερέα Γεώργιο Αφένδρα

Υπάρχουν γεγονότα και στιγμές στην ανθρώπινη βιωτή που μας στιγματίζουν και διατηρούν τη θύμηση αέναη στη διάβα του χρόνου. Ανάμεσα στα γεγονότα αυτά συμπεριλαμβάνεται η μορφή και η δράση του καλού λευίτη, του απλού ιερέα, του ταπεινού παπά του χωριού μας, του οποίου η μνήμη παραμένει ανεξίτηλη γραμμένη στην καρδιά και στο μυαλό μας.

Ένας τέτοιος αγαθός και καλός ιερέας ήταν και ο εφημέριος του χωριού μας πατήρ Γεώργιος Αφένδρας.

Έχοντας ζήσει αρκετές δεκαετίες και έχοντας βιώσει συνθήκες που η εποχή μεταβάλει, διαπιστώνει κανείς ότι υπάρχουν άνθρωποι πιστοί στις αρχές, τα ιδεώδη και τα ήθη της φυλής μας. Άνθρωποι που άσκησαν με αυταπάρνηση, ευπρέπεια και σεμνότητα το ιερό λειτούργημα τους την διακονία τους στον Θεό και στον άνθρωπο.

Ένας τέτοιας ιερέας, ένας τέτοιος λειτουργός, ένας τέτοιος κοινωνικός σκαπανέας ήταν ο αγαπητός σ΄ όλους μας παπα Γιώργης. Κληρικός που έχαιρε της εμπιστοσύνης του ποιμνίου του και τύγχανε της <<έξωθεν καλής μαρτυρίας>>.

Σπάνια στις ημέρες μας βρίσκεις τέτοιους κληρικούς, ολοκληρωτικά αφιερωμένους στο ιερό τους λειτούργημα λουσμένους σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής και της δράσης τους από τα μυρίπνοα άνθη του Αγιοπνευματικού φωτισμού. Ο παπα Γιώργης ενέπνευσε μικρούς και μεγάλους στο δρόμο της Εκκλησίας. Κατηχούσε και δίδασκε έμπρακτα με τη ζωή και το ήθος του. Εφάρμοζε όσα το Ιερό Ευαγγέλιο πρεσβεύει μέσα από τα έργα και τις πράξεις του. Παραδοσιακός και φλογερός συνδύασε άρρηκτα την ορθοδοξία με την ορθοπραξία.

Ιερό χρέος και ανάγκη επιτακτική είναι η ξεχωριστή μνεία εδώ, στη μορφή και τη μνήμη του, όλων εμάς που τον ζήσαμε από κοντά τον βάλαμε στην καρδιά και το μυαλό μας. Ο πατήρ Γεώργιος Αφένδρας (έζησε κατά τα έτη 1908 – 1998). Υπήρξε ιερέας στο χωριό Παπάδες για πολλά χρόνια. Ήταν σεβάσμιος και συμπαραστάτης σε όλους τους χωριανούς και συχνά, διακριτικά και ευγενικά, καλούσε οικογένειες στο σπίτι του και τους πρόσφερε ότι μπορούσε.

Μία από αυτές τις φορές ήμουν κι εγώ με τα αδέλφια μου όταν ο πατέρας μου ήταν άρρωστος για λίγο, μας πήρε στο σπίτι του και  καθίσαμε γύρω από τον σοφρά και φάγαμε όλοι μαζί. Το ψωμί ήταν τόσο νόστιμο που μαζεύαμε ακόμη και τα ψίχουλα. Περπατούσε αργά πάντα ήσυχος και με σκυμμένο το κεφάλι. Απέφευγε τα καφενεία παρά μόνο τις μεσημεριανές ώρες που υπήρχαν λίγοι θαμώνες και κυρίως γέροντες.

Θα μπορούσα να γράψω πολλά, αλλά θα αναφερθώ σε ένα χαρακτηριστικό περιστατικό. Όταν έφυγα από το χωριό μου για να εργαστώ και να μείνω μόνιμα στην Χίο, στην πάροδο του χρόνου έχοντας αναλάβει καθήκοντα επιτρόπου στην Ιερά Μητρόπολη Χίου των Αγίων ΒΙΚΤΩΡΩΝ, το 2011 συνέβει κάτι που θεωρώ άξιο μνείας. Όταν απεβίωσε ο Μητροπολίτης Χίου Μορός Διονύσιος, στην κηδεία παρευρέθησαν πολλοί μητροπολίτες από όλη την Ελλάδα, μεταξύ αυτών και ο Μητροπολίτης Χαλκίδος κ.κ. Χρυσόστομος. Μετά την κηδεία ακολούθησε συγκέντρωση στα γραφεία της Μητρόπολης, όπου ο ιερέας μας σύστησε στον Μητροπολίτη Χαλκίδος. Συζητώντας μαζί του είπα: <<Σεβασμιότατε κι εγώ από την Εύβοια είμαι συγκεκριμένα από τους Παπάδες>>. Τότε εκείνος με κοίταξε και με ήρεμο βλέμμα μου είπε: <<Είχατε εκεί έναν πολύ καλό παπά, τον παπα Γιώργη τον Αφένδρα>>. Έκπληκτος εγώ του απάντησα: << Θυμάστε τον παπα Γιώργη μετά από τόσα χρόνια που έχει αποβιώσει (1998)>>; Και τότε αποκρίθηκε, ότι << έναν τόσο καλό παπά δύσκολα τον λησμονεί κανείς>>.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, αυτό το περιστατικό είναι η μεγαλύτερη αξίωση που θα μπορούσε να δοθεί στον παπα Γιώργη, να τον θυμούνται με τόσο καλά λόγια, άνθρωποι τόσο σπουδαίοι και αξιόλογοι, έχοντας εκείνος διατελέσει τα καθηκοντά του ταπεινά και συνετά, σ΄ ένα τόσο μικρό και απομακρυσμένο χωριό όπως οι Παπάδες.

Με τιμή στη μνήμη του παπα Γιώργη

                                                                                                                            Ιωάννης Κ. Αναγνώστου

 

Λίγα λόγια από το γιο του Δημήτριο Αφένδρα

Ο πατέρας μας, εκτός από Ιερέας, ήταν οικογενειάρχης με επτά παιδιά και αγρότης, ως επίσης και δάσκαλος του χωριού. Μάλιστα, μετά τον ανταρτοπόλεμο που δεν είχαμε δάσκαλο ασκούσε χρέη δασκάλου, για να μη χάσουν τα παιδιά του χωριού μας τη σχολική τους χρονιά. Το πάθος του πατέρα μας, εκτός από τα εκκλησιαστικά ήταν και τα γράμματα. Εμάς τα παιδιά με κοντά παντελονάκια, μας έστελνε στον Κοτσικιά για να πάμε Δημοτικό για να μη χάσουμε τη χρονιά.

Αργότερα, όταν πήγαμε στο Γυμνάσιο, στη Λίμνη, ερχόταν από το χωριό στο ποτάμι στις Κεχριές με τα πόδια και το σακούλι στον ώμο γεμάτο με πρόσφορα, ελιές και άλλα τρόφιμα και από εκεί έπαιρνε το λεωφορείο για Λίμνη. Επίσης εκείνο που τον ευχαριστούσε ήταν να κάνει μικροδουλειές και επισκευές στην εκκλησία και στα πολλά εξωκκλήσια που έχουμε, πάντα με την υποστήριξη και συνεργασία των συγχωριανών μας. Αξίζει πραγματικά ένα «ευχαριστώ» και «μπράβο» σε αυτή τη γενιά και στη νεότερη αργότερα.

 

 

Ετήσιο Παραδοσιακό Γλέντι Αναβίωσης των εθίμων Γκαμήλας και Πιπεργιάς